ارتودنسی نامرئی

در ارتودنسی نامرئی، به‌جای براکت و سیم فلزی، مجموعه‌ای از ترازکننده‌های شفاف روی دندان‌ها قرار می‌گیرد. هر ترازکننده تعداد مشخصی از دندان‌ها را در یک مرحله جابه‌جا می‌کند و پس از تمام شدن آن مرحله، ترازکنندهٔ بعدی جایگزین می‌شود.

قبل از شروع، از دندان‌ها اسکن یا قالب‌برداری دقیق انجام می‌شود و برنامهٔ حرکت دندان‌ها روی مدل دیجیتال طراحی می‌شود. بیمار پیش از شروع، تقریباً می‌تواند نتیجهٔ نهایی خود را ببیند.

نخستین مزیت، نامرئی بودن دستگاه است. برخلاف براکت فلزی، ترازکننده روی دندان تقریباً دیده نمی‌شود و برای بسیاری از بیماران، به‌خصوص بزرگسالانی که در محیط کار و جمع هستند، یک عامل تعیین‌کننده است.

دومین مزیت، راحتی است. بیمار می‌تواند برای خوردن و مسواک زدن دستگاه را بردارد و هر جلسهٔ تنظیم لازم نیست؛ پیگیری‌ها معمولاً با فاصلهٔ بیشتری انجام می‌شود. همچنین چون سطح صافی وجود ندارد، مسواک زدن راحت‌تر است.

سومین مزیت، قابلیت پیش‌بینی دقیق‌تر نتیجه است. چون طرح درمان روی مدل دیجیتال شبیه‌سازی می‌شود، حرکت‌ها قابل مشاهده و اندازه‌گیری‌اند و احتمال غافلگیری در پایان درمان کمتر می‌شود.

بیشتر بیمارانی که مشکل آن‌ها صرفاً نامرتبی دندانی در حد متوسط است و رشد استخوان فکشان کامل شده، کاندید مناسبی هستند. نوجوانان و بزرگسالان هر دو می‌توانند از این روش استفاده کنند، به شرطی که همکاری لازم را داشته باشند.

مواردی که این روش را محدود می‌کنند عبارت‌اند از: ناهنجاری‌های شدید فکی که نیاز به جراحی دارند، مشکلات شدید پریودنتال یا لثه‌ای، دندان‌های پوسیده یا پرکردگی‌های بزرگ که باید ابتدا رسیدگی شوند، و ناهنجاری‌های خیلی پیچیده که به کنترل دقیق‌تر نیاز دارند.

این یکی از پرتکرارترین سؤال‌های بیماران است. پاسخ کوتاه این است: در بیشتر موارد بله، نتیجه نهایی می‌تواند کاملاً مشابه باشد.

اما در موارد پیچیده، تفاوت‌هایی هم وجود دارد. براکت ثابت متخصص را در هر جلسه در موقعیت دقیق‌تری قرار می‌دهد و برای حرکت‌های غیرمتعارف فک یا اصلاح چرخشی دندان‌ها دسترسی بیشتری دارد. به همین دلیل در طرح‌های پیچیده، هنوز ارتودنسی ثابت انتخاب مطمئن‌تری است.

درمان اینویزلاین در بیشتر موارد بین ۶ تا ۲۴ ماه طول می‌کشد. تعداد ترازکننده‌ها به پیچیدگی درمان بستگی دارد و معمولاً در محدودهٔ ۱۲ تا ۴۴ عدد در نظر گرفته می‌شود، ولی تصمیم نهایی پس از بررسی طرح درمان گرفته می‌شود.

نکتهٔ عملی این است که هر ترازکننده معمولاً باید روزی دست‌کم ۲۰ تا ۲۲ ساعت استفاده شود. فقط بستن آن هنگام خوردن یا تمیز کردن، قاعدهٔ متعارف است.

برای حرکت دندان با ترازکننده، دندان‌ها باید پوشش کافی از ترازکننده داشته باشند. اگر یک دندان پرکردگی بزرگ یا شکل غیرمتعارف داشته باشد، ممکن است درست در جای خود نماند؛ در این موارد گاهی یک براکت کوچک روی یک یا دو دندان اضافه می‌شود.

دربارهٔ تعداد دفعات مراجعه هم صادق باشیم: درمان نامرئی به مراجعه‌های مکرر نیاز ندارد، ولی چند نوبت کنترل در طول درمان برای بررسی روند و تنظیم ترازکننده‌های بعدی ضروری است. به‌طور معمول هر ۶ تا ۸ هفته یک جلسه در نظر گرفته می‌شود.

مانند هر روش ارتودنسی، نگهدارنده پس از درمان ضروری است. در این روش معمولاً یک نگهدارندهٔ شفاف دیمی یا نوع دیگری متناسب با طرح درمان ساخته می‌شود.

چون نگهدارنده هم شفاف است، خیلی‌ها آن را فقط هنگام شب استفاده می‌کنند. توصیهٔ ما استفادهٔ حداقل به مدت یک سال به‌صورت تمام‌وقت و سپس استفادهٔ شبانه است، حتی اگر دندان‌ها کاملاً ثابت به نظر برسند.